چارپاره

زنده باد آن نسیم بی پرواکه دل از قاب من به یغما بردرنگ ، از آفریدنم باخت وپشت بوم* عبودیت جا خوردجمجمه جمجمه به دنبالِنذری مغز چرب انسان اندپاچه خواران سرزمین نِهِشتباجه داران آسمان بهشتهر دو اهل زیان و خسران اندعده ای پیروان باران انددر تر و خشک کردن گل هادیگران مثل چارپایانی در پناه حقیر آغُل هااین میان ، ما به صحنه می آییممثل بخش میانی یک فیلمگرچه از قبل و بعد بی خبریمصاحب لحظه های دنیاییم* بوم = بوم نقاشی، تابلوی نقاشی#میم_لاف